Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

μάσκες

..οι υπέροχες μάσκες της ζωής μας,να κρύβουν με τόση γοητεία την άσχημη δειλία μας,το φόβο ,τη ντροπή μας
έτσι σε γνώρισε κι εσένα, με τη μάσκα του επίδοξου κατακτητή τίτλων και ανώτερων κύκλων ,να πασχίζεις για την υστεροφημία σου χωρίς να αναλογίζεσαι ποτέ ,πόσο χαμένη ζωή θα ξοδέψεις  μέχρι να πεθάνεις...
όλοι σε θαυμάζουν ,σε προσκαλούν παντού ,τα κατάφερες ...κι όμως τα βράδυα που μένεις μόνος στο σκοτάδι σε πονάει πολύ να σκέφτεσαι αυτή την καθαρή ψυχή που προσπέρασες όταν στάθηκε μπροστά σου χωρίς μάσκες, δίνοντας ευθαρσώς και χωρίς όρους  αγάπη... σε τρόμαξε ε?
το φως της έφτασε μέχρι την ναρκωμένη δικαιοσύνη σου
εσύ όμως θα την τιμωρήσεις για την λάμψη της ,έτσι πρέπει...
γιατί  είναι  τρομερά δελεαστικό εως και εθιστικό να παίζεις αρρωστημένα παιχνίδια εξουσίας με κάτι που σου προσφέρεται τόσο ανοιχτά,πρέπει να θρέψεις και το πιο σκοτεινά σου φεγγάρια ...
 να μην βγάλεις όμως ποτέ τη μάσκα σου  ,γιατί αν σταθείς κι εσύ απέναντί της  καθαρός ίσως τότε  να πρέπει να θυσιάσει και τη ζωή της την ίδια αν της το  ζητούσες ...